Toen Sophie Coorn negentien was, voelde het alsof haar leven vastliep. Na verschillende tegenslagen besloot ze eerlijk tegen God te zeggen wat er in haar omging. Dat gebed werd voor haar het begin van een verandering die nog steeds doorgaat.
Opnieuw open voor God
Sophie groeide gelovig op. Als baby werd ze opgedragen en haar ouders gaven haar het geloof mee. Daar is ze dankbaar voor. Toch kwam er een tijd waarin ze God meer op afstand hield. Op haar negentiende zocht ze Hem opnieuw in gebed. Ze sprak uit dat ze haar leven aan Hem wilde toevertrouwen, ook zonder precies te weten waar dat toe zou leiden. Sophie beschrijft wat daarna volgde als een proces: geen verandering van de ene op de andere dag, maar een weg waarop ze blijft leren. Rond die tijd maakte ze kennis met Baptistengemeente Katwijk. Ze volgde Alpha en werd steeds enthousiaster over haar geloof. Ook begon ze te zien welke dingen ze in haar leven wilde veranderen.
Aanbiddingsavond
Tijdens een aanbiddingsavond had Sophie een ervaring die diepe indruk op haar maakte. Ze kreeg het gevoel dat God haar als het ware door haar leven liet terugkijken. Ze dacht aan zichzelf als klein meisje, maar ook aan de periode waarin ze op elfjarige leeftijd haar moeder verloor. Voor Sophie kregen die herinneringen een andere betekenis. Midden in verdrietige en verwarrende jaren, zo gelooft ze, was God haar niet uit het oog verloren. ‘Ik ben altijd al bij je geweest’, is hoe ze die ervaring verwoordde.
Een verhaal over Jezus
Sophie wilde haar getuigenis delen omdat ze anderen wilde vertellen wie Jezus voor haar is. Ze gelooft dat Hij zijn leven gaf en opstond uit de dood. In Hem vindt zij een toevlucht en een Vader. Ze weet dat haar weg met God nog volop doorgaat. Juist daarom wil Sophie blijven groeien in het vertrouwen dat Hij haar hele leven nabij is geweest.
Verlies van haar moeder
Sophie verloor haar moeder toen ze elf was. Jaren later, tijdens een moeilijke periode, besloot ze weer tot God te bidden. Nu gelooft ze dat Jezus ook in de jaren daartussen dichtbij was.