Achter het getal...63

63. Dat is de leeftijd van Cees Hogewoning, die vanaf dit seizoen het nieuwe clusterhoofd van het cluster Tripodia is. Een nieuwe rol, maar wel één die hem op het lijf geschreven lijkt. "Ik hoop een brug te slaan tussen kerk en Tripodia."

Verbinder van mensen

Voor veel gemeenteleden is Cees geen onbekende. Samen met zijn vrouw Marja zet hij zich al jarenlang vrijwillig in binnen Tripodia. Daarnaast is hij bestuurslid van Stichting Tripodia en was hij veertien jaar actief in het pastoraat. Verbinden van mensen loopt als een rode draad door zijn leven.

Vacature clusterhoofd

Toen de vacature voor clusterhoofd voorbij kwam, hoefde Cees niet lang na te denken. "Ik dacht eigenlijk meteen: dit past bij mij. Ik ben pastoraal ingesteld, houd van verbinden en heb geduld. Dat zijn eigenschappen die in deze rol goed van pas komen."

Logisch moment

De benoeming komt op een logisch moment. Door de groei van de gemeente is Tripodia uitgegroeid tot veel meer dan alleen het gebouw waar de kerkdiensten plaatsvinden. Er worden vergaderingen gehouden, activiteiten georganiseerd, concerten gegeven en talloze vrijwilligers zetten zich er week in, week uit in. Om de samenwerking tussen de verschillende bedieningen en Tripodia verder te versterken, is Tripodia sinds dit seizoen een zelfstandig cluster binnen de gemeente.

Misverstanden

Volgens Cees weten veel gemeenteleden niet altijd hoe alles rondom Tripodia georganiseerd is. "Daardoor ontstaan soms misverstanden. Ik hoop daarin een verbindende rol te kunnen spelen, zodat zowel Tripodia als de verschillende clusters beter begrijpen wat er speelt en wat we van elkaar nodig hebben." Als clusterhoofd sluit Cees aan bij het overleg van de verschillende clusterhoofden. Daardoor kunnen wensen, knelpunten en ontwikkelingen eerder met elkaar worden gedeeld en afgestemd.

Brug slaan

Waar hoopt hij over een paar jaar op terug te kijken? Daar hoeft hij niet lang over na te denken. "Dat ik een brug heb mogen slaan tussen de vrijwilligers van de kerk en de vrijwilligers van Tripodia. We horen één te zijn. Natuurlijk zijn kerk en stichting om praktische en juridische redenen gescheiden, maar uiteindelijk hebben we elkaar nodig. Juist ook als vrijwilligers."