Pasen

Wat we vieren

Met Pasen vieren we dat Jezus is opgestaan uit de dood. Niet als beeld voor nieuw begin of voorjaar, maar als iets wat werkelijk gebeurd is: het graf was leeg, en mensen die Hem hadden zien sterven spraken Hem daarna weer.

Daar staat of valt alles mee. Paulus zegt het zonder omweg: als Christus niet is opgewekt, is onze prediking zonder inhoud, en ons geloof ook. Andersom betekent Zijn opstanding dat de dood niet het laatste woord heeft, ook niet over jou.

De week ervoor

Pasen begint niet op zondagmorgen. In de week ervoor lopen we het hele verhaal mee. Op Witte Donderdag vieren we het avondmaal, op de avond waarop Jezus het zelf instelde. Op Goede Vrijdag staan we stil bij Zijn sterven; dat is een sobere dienst, en dat hoort ook zo. Daarna is het stil, tot de zondag.

Die volgorde is niet toevallig. Je kunt de vreugde van Pasen alleen verstaan als je eerst het kruis hebt gezien. Wie alleen op zondag komt, mist de helft van het verhaal.

Waarom het nodig was

Aan het kruis nam Jezus op zich wat wij hadden verdiend. Hij droeg de schuld, wij kregen de vrijspraak. Dat klinkt groot en dat is het ook, maar het is heel persoonlijk bedoeld: het gaat om jouw schuld en jouw vrijspraak.

De opstanding is Gods handtekening onder dat werk. God wekte Hem op, en daarmee staat vast dat het offer genoeg was. Er hoeft niets bij.

Hoe wij het vieren

De diensten in de Stille Week en op Paasmorgen staan hieronder in de agenda. De paasdienst is feestelijk: er wordt gezongen, er is ruimte voor de kinderen, en het verhaal wordt verteld alsof je het voor het eerst hoort. Want dat is voor sommigen ook zo.

Aan eieren en hazen hangen we verder geen betekenis. Leuk voor thuis, maar het feest zit ergens anders in.

Als je nooit in de kerk komt

Pasen is bij uitstek een feest om een keer binnen te lopen. Je hoeft niets te weten en niets mee te zingen. Kom binnen, ga zitten en luister. Wil je weten wat je op een gewone zondag kunt verwachten, lees dan Welkom.